جعفر شهرى باف

225

طهران قديم ( فارسى )

خشكى و خشونت حلق را مؤثر مىباشد . مضر معده و رودهء ضعيف و مصلحش مصطكى مىباشد . بادنجان معالج امراض : بدبوئى زير بغل ، رطوبات ، ترشح فرج ، بواسير ، رنگ رخسار ، عرق ، مقعد ، لك و پيس در طبيعت گرم و خشك مفيد حال سردمزاجها . خوردن بادنجان كه با روغن پخته شود مقوى معده و بازكننده گير آن و ملين طبع و به تنهائى بندآورنده و با سركه قابض يعنى جمع‌كننده و در خاصيت مسكن سردرد و خوشبوكنندهء عرق و رافع بدبوئى زير بغل و بيخ ران و خشك كننده رطوبات زيادى بدن و ترشح فرج و خوردن زياد آن باعث بواسير و درد بيضه و تخم‌دان و پهلو مىباشد . بادنجان خراب‌كنندهء رنگ رخسار و مصلح آن كه مضرات او را رفع مىكند پختن اوست با روغن و گوشتهاى فربه و سركه يا آب انار و ناردان و گل‌پر و امثال آن . دم بادنجان را كه پخته بكوبند و با بادام تلخ ماليده ضماد كرده بگذارند درد و ورم بواسير را رفع مىكند . خشك‌كرده و كوبيده دم بادنجان و شكوفهء آن كه بعد از چرب كردن با روغن بادام بر مقعد بپاشند ورم بواسير را فرو ميبرد . اگر بادنجان را نيك بپزند تا از هم پاشيده شود و آنگاه صاف كنند و آن را با روغن زيتون چندان بجوشانند تا آب سوخته يعنى تمام شده روغن بماند و بر بدن لك و پيس بمالند تا يكسال برص و لك و پيس را رفع و برنگ بدن نمايد و